បុណ្យសែននំចាំង

បុណ្យ​សែន​នំ​ចាំង​ហៅ​ជា​ភាសា​ចិន​ថា «ទាន់អ៊ូជា» គឺ​ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ដ៏​ធំ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ធំៗ​របស់​ចិន ។ ពាក្យ​ថា «ទាន់» មាន​ន័យ​ថា​ខ្នើត​ឬ​កើត ដូចនេះ​ហៅ​បុណ្យ​នេះ​ថា «ទាន់អ៊ូ» មាន​ន័យ​ថា ៥​កើត ។ ពាក្យ​ថា «អ៊ូ» ក្នុង​បុណ្យ​នេះ​មាន​សំឡេង​ដូច​នឹង​ពាក្យ​ថា «អ៊ូ» មាន​ន័យ​ថា​ថ្ងៃត្រង់ ហើយ​បើ​រាប់​តាម​ថ្ងៃ​ចន្ទ​គតិ​ចិន ខែ​៥​របស់​ចិន​គឺ​ចំពេល «ខែត្រង់» ។ ហើយ​ដោយសារ​ខែត្រង់​នេះ​ចំ​ធាតុ​ឈ្មោល​ដែល​ភាសា​ចិន​ហៅ​ថា «យ៉ានឆិន» ដូច​នេះ​បុណ្យ​សែន​នំ​ចាំង​ក៏​អាច​ហៅ​ថា «បុណ្យ​ទាន់​យ៉ាង» ។ បុណ្យ​នេះ​ធ្វើ​នៅ​ថ្ងៃ​៥ ខែ​៥​ចិន ដោយ​ថ្ងៃ​និង​ខែ​សុទ្ធ​តែ​៥ ដូចនេះ​ក៏​មាន​អ្នក​ខ្លះ​ហៅ​បុណ្យ​នេះ​ថា «ឆុងអ៊ូ» មាន​ន័យ​ថា​ ៥​ត្រួត​គ្នា ។ ក្រៅ​ពី​នេះ បុណ្យ​សែន​នំ​ចាំង​ក៏​មាន​ឈ្មោះ​ជាច្រើន​ទៀត​ដូចជា «ស៊ាជា» «អ៊ីឡានជា» «ធានចុងជា» «ទីឡាក់» និង «បុណ្យ​អ្នក​កំណាព្យ» ។ល។

បុណ្យ​សែន​នំចាំង​មាន​ឈ្មោះ​ផ្សេងៗ​ច្រើន​បែប​នេះ​អាច​បញ្ជាក់​ឲ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​ដោយ​ប្រយោល​អំពី​ប្រភព​នៃ​ដើម​កំណើត​បុណ្យ​នេះ ។ ការ​ពិត​ទៅ ប្រវត្តិ​នៃ​បុណ្យ​នេះ ពិត​ជា​មាន​ភាប​ស្មុគស្មាញ ។ ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​មាន​រឿង​តំណាល​៤​ទៅ​៥​រឿង​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​បុណ្យ​នេះ ដូចជា​រឿង​តំណាល​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ឈីយាន រឿង​តំណាល​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​សែនព្រេន​របស់​ជនជាត់​អ៊ូយាក រឿង​តំណាល​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​បុណ្យ​ស៊ាជឺកជេ​៣​ជំនាន់ រឿង​តំណាល​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បណ្ដេញ​ថ្ងៃ​អាក្រក់​ខែ​អាក្រក់ ។ល៕

ដកស្រង់​ពី​សៀវភៅ​ពិធី​បុណ្យ​ទំនៀមទម្លាប់​ប្រពៃណីជនជាតិ​ចិន (វិទ្យាស្ថាន​ខុងជឺ ២០១១)

Posted in ចំណេះ​ធ្វើ | Leave a comment

កំភ្លាញ​ស្លាប់​ពី​ព្រោះ​មាត់ ខ្វែក​ស្លាប់​ពី​ព្រោះ​អាចម៍

សុភាសិត​នេះ​បុរាណា លោក​ពោល​ត្រង់ៗ​នឹង​ប្រស្នា ទៅ​តាម​ធម្មតា​ការ​ប្រព្រឹត្តិ ។
ថា​ត្រី​កំភ្លាញ​រមែង​ភ្លាត់ ស្លាប់​ព្រោះ​តែ​មាត់​ឥត​គំនិត ឲ្យ​ពួកនេសាទ​បាន​ឃើញ​ពិត
ទើប​គេ​រួប​រឹត​ចាប់​បាន​មក ។
មួយ​ទៀត​ធម្មតា​ព្រាន​ចាក់​ជង់ តែង​រង់​ចាំ​មើល​ក្នុងទីជ្រក កាល​ឃើញ​អាចម៍​ខ្វែក​ទើ​បគ​យក
ជង់​មក​ចាក់​រាយ​ត្រង់​ទីនោះ ។
ឯ​ពួក​សត្វ​ខ្វែក​អាប់​ប្រាជ្ញា តែ​ជុះ​ត្រង់​ណា​មក​ត្រង់​នោះ រមែង​ជាប់​ជង់​ជា​បាប​គ្រោះ
ពីព្រោះ​តែ​ជុះ​ទុក​ជា​ដាន ។
នេះ​ជា​គតិ​នៃ​ធម្មតា ដូច​មនុស្ស​ឯណា​ចិត្ត​ហៅហាន និយាយ​សម្ដី​ឥត​ប្រមាណ
ទៅ​តាម​តែ​បាន​ប្រទះ​មាត់ ។
ពិត​តែ​ពី​ពោល​ថា​ប្លូវៗ មិន​គិត​ខុសត្រូវ​ចេះ​តែ​ផ្ទាត់ អ្នក​នោះ​តែង​បាន​ទោស​ព្រោះ​មាត់
ដែល​ផ្ទាត់​មិន​គិត​មុខ​ក្រោយ​ឡើយ ៕

អធិប្បាយ​សុភាសិត ដោយ ឃុន​ឧត្ដម​ប្រីជា ចាប ពិន

Posted in ឃ្លាំង​គំនិត, អក្សរសាស្ត្រ | Leave a comment

ចំណេះជិះកឯង

និយមន័យៈ ផលវិបាក​ដោយសារ​ចំណេះ​របស់​ខ្លួន ។

អត្ថាធិប្បាយ

បុគ្គល​ដែល​មិន​ស្គាល់​កាលវេលា រមែង​ទទួល​នូវ​ផលវិបាក​ដល់​ខ្លួន ។ មនុស្ស​ខ្លះ ពេល​ហា​ស្ដី​ពុំ​សូវ​បាន​គិត​ពិចារណា​ឲ្យ​បាន​ល្អិត​ល្អន់​ជាមុន​ទេ គឺ​គេ​និយាយ​ប្រាវៗ​ចេញ​ទៅ​ឲ្យ​តែ​រួច​ពីមាត់ ។ លុះ​ដល់​ផលវិបាក​ធ្លាក់​មក​លើ​ខ្លួន​ដោយសារ​តែ​សម្ដី​ខ្លួនឯង​ ទើប​មាន​វិប្បដិសារី​ស្ដាយ​ក្រោយ តែ​អ្វីៗ​ហួស​អស់​ទៅ​ហើយ ។

តួយ៉ាង​ដូចជា ៖ បុរស​ម្នាក់​ដើរ​ក្នុង​ព្រៃ​ជាមួយ​មេ ។ គេ​បាន​និយាយ​ប្រាប់​មេ​ពី​គុណ​ប្រយោជន៍​នៃ​ដើម​ឈើ​មួយ​ដើម ។ លុះ​មេ​បាន​ឮ​ហើយ ក៏​ប្រើ​គេ​ឲ្យ​កាប់​ឈើ​នោះ​លី​យក​មក​ផ្ទះ ។ ពេល​ហត់ បុរស​នោះ​គិត​ថា បើ​កុំ​តែ​អញ​និយាយ​ប្រាប់ មេ​ក៏​មិនដឹង ហើយ​អញ​ក៏​មិន​ហត់ នេះ​បាន​ចំ​ជា​ចំណេះ​ជិះ​ក​ឯង​មែន ។

សុភាសិត​ផ្សេងទៀត

Posted in ឃ្លាំង​គំនិត, អក្សរសាស្ត្រ | Leave a comment

ស្វែងយល់ពាក្យ «គ្រវីសគ្រវាស»

«គ្រវីស​គ្រវាស» គឺ​វាត់​ដៃ​វាត់​ជើង​យ៉ាង​ខ្លាំង គ្រវាត់គ្រវែង​ដោយ​វាស​វាត់​ឥត​សណ្ដាប់​ធ្នាប់ ។ បរិវារសព្ទ «គ្រវីស» អាច​គន្លាស់​បាន​ជាពាក្យ «គ្រវីស​គ្រវាស​វាត់​ពីស​ពាស» គឺ «គ្រវាស​វាស​វាត់​ពាស​ពីស» ពោល​គឺ​គ្រវីស​គ្រវាស​ពីស​ពាស​បាច​សាច ។

បរិវារសព្ទ​ខ្មែរ​ផ្សេងទៀត

Posted in វាក្យសព្ទខ្មែរ | Leave a comment

ប្រាសាទគោករមៀត

ប្រាសាទ​បុរាណ​មួយ​ត្រូវ​បាន​ប្រជាជន​ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃឫស្សី ក្រោយ​ពេល​ធ្វើ​សមាហរណកម្ម​រវាង​ទ័ព​ខ្មែរក្រហម និង​រដ្ឋាភិបាល​ភ្នំពេញ ។ ប្រាសាទ​នេះ​មាន​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​ទៅ​ដោយ​ព្រៃស្រោង នៅ​ចម្ងាយ​ពី​ព្រំប្រទល់​ប្រទេស​សៀម​ប្រមាណ​ជា ១០​គីឡូម៉ែត្រ ។ ប្រាសាទ​​នេះ​ សព្វថ្ងៃ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិសាស្ត្រ​របស់​ស្រុក​ថ្មពួក ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ ។ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​គោករមៀត ឃុំ​គោករមៀត បាន​ហៅ​ប្រាសាទ​បុរាណ​នេះ​ថា ប្រាសាទ​គោករមៀត តៗ​គ្នា​រហូត​ដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ ។

ប្រាសាទ​បុរាណ​នេះ​កសាង​ឡើងនៅ​ប្រមាណ គ.ស ៧០០ ពី​​ឥដ្ឋ ដោយ​ខ្លោង​ទ្វារ និង​ចម្លាក់​នានា​ធ្វើ​អំពី​ថ្មភក់ ប្រហែល​ដើម្បី​តម្កល់​សព​មេទ័ព ឬ​​សែ​រាជវង្ស​ដែល​បាន​សុគត​ក្នុង​សមរភូមិ ។ រូប​ចម្លាក់ និង​ដំបូល​ប្រាសាទ ត្រូវ​បាក់​បែក​ខ្ទេចខ្ទាំ​ស្ទើរ​គ្មាន​សល់ អាច​បណ្ដាល​មក​ពី​វ័យ​ចំណាស់ អាកាសធាតុ និង​មាន​ជនខិលខូច​គាស់​កកាយ​រុក​រក​វត្ថុ​មាន​តម្លៃ ដែល​បុព្វដូនតា​កប់​ទុក​ក្រោម​បាត​នៃ​តួ​ប្រាសាទ ។ ប្រាសាទ​គោករមៀត​នេះ​មាន​ខ្នាត​ទំហំ ២ x ២ ម៉ែត្រ ។ ប្រាសាទ​​នេះ​ពុំ​មាន​កសិណ ឬ​​ស្រះ​នៅ​ពី​មុខ​ដូច​ប្រាសាទ​ដទៃ​ទេ ៕ 

ដកស្រង់ពី​សារព័ត៌មាន ភ្នំពេញដេលីញូវ (28/01/2011)

Posted in បូជនីយដ្ឋាន | Leave a comment

ប្រព័ន្ធអប់រំកុមារនៅអូស្ត្រាលីតាមបទពិសោធន៍ឪពុកម្ដាយខ្មែរ

សមាគម​និសិ្សត​ខ្មែរ​ប្រចាំ​រដ្ឋ​ឃ្វីនស្លែន

ដោយ ចៅ ស៊ិញ |

លំដាប់​ថ្នាក់​នៃប្រព័ន្ធ​អប់រំ​កុមារ​នៅ​ប្រទេស​អូស្ដ្រាលី ​មិន​ខុស​គ្នា​ពីស្រុកខ្មែរ​ទេ គឺ​មាន​កម្រិត​មត្ដេយ្យ បឋមសិក្សា និង​វិទ្យាល័យ ។ វិទ្យាល័យ (High School) ​មាន​ពីរ​កម្រិត​គឺ​ ​បឋមភូមិ (អនុវិទ្យាល័យ ថ្នាក់ទី​៧​ដល់​ទី៩) និងឧត្ដមភូមិ (វិទ្យាល័យ ថ្នាក់ទី​១០​ដល់​ទី​១២) ។ ការ​រៀបចំ​នេះ​ដូច​គ្នា​នឹង​វិទ្យាល័យ​មង្គលបុរី​នៅ​ស្រុក​កំណើត​របស់​ខ្ញុំ ​នៅ​ឯ​ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ​ដែរ គឺ​នៅ​ទីនោះ ​ឈ្មោះ​សាលាជា វិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែ​មាន​បូក​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​ទាំង​កម្រិត​អនុវិទ្យាល័យ និង​វិទ្យាល័យ ។

ខ្ញុំ​មាន​កូន​បី​នាក់​ដែល​បាន​ចូលរៀន​នៅ​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ បឋម​សិក្សា និង​វិទ្យាល័យ។ អត្ថបទ​ខាងក្រោម​នេះ ជា​ការពិពណ៌នា​អំពី​បទពិសោធន៍ជាក់ស្ដែង​របស់​ខ្ញុំ​ ជា​និស្សិត​ខ្មែរ​ម្នាក់​​ដែល​បាន​បញ្ជូន​កូន​ចូល​ទៅ​រៀនក្នុង​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​នៅ​ប្រទេស​អូស្ដ្រាលី ជា​ពិសេស​ក្នុង​រដ្ឋ​ឃ្វីនស្លែន។ ឪពុក​ម្ដាយ​ដទៃ​អាច​មាន​បទពិសោធន៍​ផ្ទុយ​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ប្រទះ។ តម្លៃ​នានា​​បង្ហាញ​ជូន​គឺ​ជា​ដុល្លា​អូស្ត្រាលី និង​គ្រាន់​តែ​គោល​សម្រាប់​ពិចារណា។

១. ការអប់រំ​នៅ​កម្រិត​មត្តេយ្យ

មុន​ក្មេង​មាន​អាយុ​៥ឆ្នាំ ដែល​ច្បាប់តម្រូវ​ឲ្យ​ចូលរៀន​នៅ​បឋម​សិក្សា ឪពុកម្ដាយ​មាន​ជម្រើស​មើល​ថែទាំ​កូន​ដោយ​ខ្លួនឯង​ឬ​ដោយ​សាច់ញាតិ ឬ​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​ផ្ញើ​នៅ​មត្តេយ្យ​សាលា​រហូត​ដល់​គ្រប់​វ័យ​ចូលរៀន ។

នៅ​កម្រិត​មត្តេយ្យ​ដែល​ជាផ្លូវការ​ហៅ​ថា «មណ្ឌល​​ថែទាំ​កុមារ (Childcare Centre) ឬ​មណ្ឌល​អប់រំ​កម្រិត​ដំបូង (Early learning Centre)» អាច​ជា​របស់​ឯកជន របស់​សហគមន៍ ឬ​ជា​របស់​ក្រុមប្រឹក្សា​ក្រុង​ឬ​ក្រុមប្រឹក្សា​តំបន់ ។ មណ្ឌល​ថែទាំ​កុមារ​ខ្លះ​ចែក​ក្មេង​ជាបីក្រុម​គឺ ទារក ក្មេងអាយុ​២‑៣ឆ្នាំ និង​ក្មេងអាយុ៤‑៥​ឆ្នាំ ។ ដោយ​ឡែក ​មណ្ឌល​ដែល​ខ្ញុំ​បញ្ជូន​កូន​ទៅ ឈ្មោះ Playhouse Parent and Childcare Centre ​ចែក​ក្មេង​ជា ៥​ក្រុម ដោយ​ក្រុម​នីមួយៗ​មាន​ឈ្មោះ​ជា​សត្វ ដែល​បាន​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​ដោយ​កុមារ​ផ្ទាល់ ៖

  1. ក្រុម Honey Ants: ទារក​អាយុ​ចាប់ពី ៦​សប្ដាហ៍ ដល់ ១៥​ខែ
  2. ក្រុម Tree Frogs: កុមារ​មាន​អាយុចាប់ពី ១៥ខែ ដល់ ២​ឆ្នាំ
  3. ក្រុម Wallabies: កុមារ​មាន​អាយុ​ចាប់ពី ២ឆ្នាំ ដល់ ៣​ឆ្នាំ
  4. ក្រុម Quokkas: កុមារ​មាន​អាយុ​ចាប់ពី ៣​ឆ្នាំ ដល់ ៤​ឆ្នាំ
  5. ក្រុម Perentie: កុមារ​មាន​អាយុ​ចាប់ពី ៤ឆ្នាំ ដល់ ៦ឆ្នាំ

ខុស​ពី​មណ្ឌល​ដទៃ​បន្តិច មណ្ឌល​ថែទាំ​កុមារ Playhouse មាន​ផ្ទះបាយ និង​ចុងភៅ​សម្រាប់​ធ្វើ​បាយ​ថ្ងៃត្រង់​ឲ្យ​ក្មេង។ ដូចនេះ ឪពុកម្ដាយ​មិនចាំបាច់​ខ្ចប់​ម្ហូប​ចំណី​ពី​ផ្ទះ​​ឲ្យ​កូន​ទេ។

ក្មេង​នៅ​តូច​តម្លៃឈ្នួល​មើល​មាន​អត្រាខ្ពស់​ជាងគេគឺ​ប្រមាណ ១០៦ ដុល្លា/ថ្ងៃ លុះ​ក្មេងធំឡើង តម្លៃ​ក៏​ធ្លាក់​បន្តិចម្ដងៗ​មក​នៅត្រឹម​ប្រមាណ ៩៩​ដុល្លា/ថ្ងៃ ។ មណ្ឌល​ថែទាំក្មេង​បើក​ដំណើរ​ការ ១០​ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ គឺ​ចាប់​ពី​ម៉ោង​៧:៣០​នាទី​ព្រឹក ​ដល់​ម៉ោង​៥:៣០​នាទី​ល្ងាច ។ ទោះបី​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​យក​កូន​ទៅ​ដាក់​នៅ​ម៉ោង​ប៉ុន្មាន និង​ទៅ​ទទួល​មក​វិញ​នៅ​ម៉ោង​ប៉ុន្មាន​ក៏​ដោយ ក៏​មណ្ឌល​គិតលុយចំនួន ១០​ម៉ោង/ថ្ងៃ​ជានិច្ច ។ ហើយ​ក្នុង​ករណី​ក្មេង​អវត្តមាន មណ្ឌល​ក៏​នៅ​តែ​គិត​ថ្លៃ​ដដែល ។ ដើម​ឡើយ ឪពុក​ម្ដាយ​ត្រូវ​ចុះ​ម៉ោង​យក​កូន​មកដាក់ និង​មក​ទទួល​កូន​វិញ​នៅ​លើ​តារាង​ក្រដាស ។ បច្ចុប្បន្ន ពេលវេលា​ដាក់​កូន​និង​ទទួល​កូន​ធ្វើ​តាម​រយៈ​ម៉ាស៊ីន​អេឡិច​ត្រូនិក ដោយ​ឪពុក​និង​ម្ដាយ​មាន​លេខ​សម្ងាត់​សម្រាប់​វាយចូលក្នុង​ម៉ាស៊ីន​រៀង​ខ្លួន ។ ដូចនេះ​មណ្ឌល​ងាយស្រួល​តាមដាន​ថា​តើ​ថ្ងៃនេះ​ជា​ឪពុក​ឬ​ម្ដាយ​ដែល​បាន​យក​កូន​មក​ដាក់ និង​មក​ទទួល​កូនទៅវិញ ។

ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​មាន​បំណង​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​មណ្ឌល​ថែទាំក្មេង បើ​សំណាង​ល្អ​អាច​រក​បាន​មណ្ឌល​ដែល​អាច​ទទួល​យក​ភ្លាមៗ។ ប៉ុន្តែ​ជាទូទៅ មិន​សូវ​មាន​កន្លែង​ទំនេរ​ទេ…

View original post 543 more words

Posted in ចំណេះ​ធ្វើ, រឿងរ៉ាវទាន់កាល | Leave a comment

កំពង់​មិន​ដែល​ស្ងាត់ មាត់​មិន​ដែល​ស្ងៀម

សុភាសិត​នេះ​ត្រង់​មិន​ប្រស្នា យើង​ក៏​ធ្លាប់​ដឹង​ធ្លាប់​ឃើញ​ថា ធម្មតា​កំពង់​មិន​ដែល​ស្ងាត់ ។
ដោយ​មាន​មហាជន​គេ​ទៅ​មក រិះរក​ចុះ​ឡើង​ជា​ច្រើន​ក្ដាត់ នេះ​ជា​សភាព​ធម្មតា​ចាត់
មិន​ឲ្យ​មាន​ស្ងាត់​គ្រប់​កន្លែង ។
ហេតុ​នេះ​អ្នកប្រាជ្ញ​បុរាណា ប្រៀបធៀប​ឧបមា​យ៉ាង​ច្បាស់​ទែង ថា​ដូច​ជា​មាត់​យើង​នេះ​ឯង
ក៏​តែង​តែ​ពោល​នូវ​វាចា ។
មិន​ដែល​ស្ងៀមស្ងាត់​បាត់​យូរ​ទេ បើ​ទុក​ជា​គេ​ឃាត់​យ៉ាង​ណា ឈប់​តែ​បន្តិច​ក៏​ពោល​ថា
កើត​ជា​វាចា​ផ្សេង​ទៀត​ឡើង ៕

អធិប្បាយ​សុភាសិត ដោយ ឃុន​ឧត្ដម​ប្រីជា ចាប ពិន

Posted in ឃ្លាំង​គំនិត, អក្សរសាស្ត្រ | Leave a comment

ចចើងចង់លាភ រែងបាត់ធនទៅ

និយមន័យៈ មហិច្ឆិតា​នាំ​ឲ្យ​ខ្វះ​ការ​ពិចារណា ។

អត្ថាធិប្បាយ

មនុស្ស​ខ្លះ កាល​បើ​ឮ​គេ​និយាយ​ពី​ផលប្រយោជន៍​ដែល​គ្រាន់​តែ​ជា​ស្រមោល ក៏​មាន​ចិត្ត​ស្ទុះស្ទារ​ចង់​បាន​ភ្លាម ។ គេ​គិត​ថា គឺ​ជា​លាភ​ដ៏​ប្រសើរ​របស់​ខ្លួន ដោយ​ឥត​គិត​ពិចារណា​ឲ្យ​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ​ឡើយ ។

ឧទាហរណ៍ៈ មាន​អ្នក​ខ្លះ ដោយ​ចង់​ចូល​ធ្វើការ​ក្នុង​កន្លែង​ណា​មួយ ក៏​ប្រឹង​លក់​របស់​របរ ដើម្បី​យក​លុយ​ទៅ​គិតគូរ ដែល​គេ​ហៅ​ថា យក​លុយ​ទៅ​ដើរ​ការ ។ ប៉ុន្តែ ទី​បំផុត អ្វី​ដែល​គេ​ប៉ង​ប្រាថ្នា​នោះ​ពុំ​បាន​សម្រេច​ទេ ។ គេ​មាន​ការ​ខក​ចិត្ត​ជា​ខ្លាំង ព្រោះប្រាក់​ក៏​បង់​បំណង​ក៏​អន្តរាយ ។

នេះ​ហើយ​ដែល​លោក​ហៅ​ថា ចចើង​ចង់​លាភ រែង​បាត់​ធន​ទៅ ។

សុភាសិត​ផ្សេងទៀត

Posted in ឃ្លាំង​គំនិត, អរិយធម៌​ខ្មែរ | Leave a comment

ស្វែងយល់ពាក្យ «គ្រមិងគ្រមាំង»

«គ្រមិងគ្រមាំង» ពាក្យ​នេះ​មាន​ន័យ និង​លំនាំ​ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា​នឹង​ពាក្យ គម្រិង​គម្រាំង ។ ធំ​គ្រមិង​គ្រមាំង ។ បរិវារសព្ទ «គ្រមិង» អាច​គន្លាស់​បាន​ជា​ពាក្យ «គ្រមិង​ធំ​គម្រល​ដូច​សត្វ​ខ្ទាំង» គឺ «គ្រមាំង​ធំ​គម្រល​ដូច​សត្វ​ខ្ទីង» ។

បរិវារសព្ទ​ខ្មែរ​ផ្សេងទៀត

Posted in ឃ្លាំង​គំនិត, វាក្យសព្ទខ្មែរ | Leave a comment

Happy New Year 2021

Posted in កំសាន្ត, រឿងរ៉ាវទាន់កាល | Leave a comment